و من المعلوم أنّ التخصّص بأحد الوجهين الأوّلين ممّا يلحقه بالذات ، و بالوجه الثالث أمر يعرضه بعرض الماهيّات .

--> ( 1 ) . ظاهر عبارت آن است كه ماهيات موجب پديد آمدن نوعى كثرت در حقيقت وجود مىشوند ، و اين همان كثرت عرضى است كه پيش از اين دربارهء آن بحث شد . و پر واضح است كه ماهيتى كه خود برآمده از وجود است ، نمىتواند به معناى واقعى كلمهء « محدّد » وجود و « مكثر » آن باشد ، و اسناد اين تخصص به ماهيات ، يك اسناد مجازى بيش نيست .